Orff yaklaşımında nota öğretimi, yazıdan sese değil sesten yazıya doğru ilerler. Çocuk önce duyar ve yapar, sonra yazısını görür.
Birinci aşama ritim yazısıdır. Bedenle yapılmış ve defalarca tekrarlanmış bir kalıp, sonradan yazıya dökülür. Çocuk kendi yaptığı şeyin sembolünü gördüğü için bağ kurar.
İkinci aşama grafik gösterimdir. Sesin yükselip alçaldığı, uzun ya da kısa olduğu, çizgi ve şekillerle gösterilir. Bu, tam nota yazısından önceki ara basamaktır.
Üçüncü aşama ezgi yazısıdır. Önce iki üç ses, sonra kademeli olarak genişleyen bir alan kullanılır.
Dördüncü aşama okumadır. Yazılmış kısa bir kalıbı görüp çalabilmek, yazmaktan sonra gelir.
Bu sıranın tersine çevrilmesi — önce nota öğretip sonra çalmaya geçmek — çocuk için soyut bir ezber üretir ve müzikle bağı zayıflatır.
Nota öğretimi, Orff çalışmasının yerine geçmez; onun içinde, doğal bir ihtiyaç ortaya çıktığında devreye girer.
Derslerimizde nota, grubun düzeyine göre kademeli olarak tanıtılır.